माती तर विकालीय

मोठ मोठाली गधडी
लोळणं घेत होती
फसव्या सिंहासनावर बसून.

त्यातला एक दुसरयाला म्हणाला,
आपलं हे पांघरून खूपच छान आहे, नाही का ?
उगाच सत्व जपण्यापेक्षा
इथच आपलं कृत-कृत्य मानाव...

आपण काही कोणाच्या
आईचं घेऊन खाल्लं आहे का ?

आईचं नाव काढल्यावर
त्यातलं एक गधड गरजल
अरे आई माती तर विकालीय
बांधलीय दावणीला...