झाडांच्या गर्द हिरव्या पानांनी मऊ अन शांत सावली अंथरली होती. पानांसारखाच वर्गही काठोकाठ भरला होता.थोड्या वेळात शांत, निर्मळ झ-यासारखा आवाजान आपला दर्प पसरवला. त्यान आम्हा सर्वांना एकरूप केल होत.तासाचा विषय होता रीपोर्ताज म्हणजे काय? गप्पांच्या स्वरुपात तासाला सुरुवात झाली.
ललित लेखनाच्या अंगाने रीपोर्ताज कसा शब्दबद्ध होतो. पत्रकारितेतील बातमीही कशी रीपोर्ताज असते अस सर्व ... इकडच... तिकडच... सुरु होतं . आम्ही सर्व जण वेगळाच आनंद घेत होतो. कधी कधी कंटाळवाणे वाटणारे तास, अन हा काही तरी वेगळच वाटलं. अगदी तन्मयतेन त्या पांढरी दाढी असणा-या माणसाला सहजतेन अनेक जण मनातले प्रश्न विचारात होते. तोही अगदी तसच , ते कस असत मुलांनो ... इथूनच सुरुवात करायचा. काही जणांचे प्रश्न तर साधेसुधे असायचे, तरी हस-या
....अपूर्ण
No comments:
Post a Comment